Hondsdol & Co in Londen

Met Ilse was ik een weekje in Londen en daar hebben we een aantal spontane interviews gedaan voor Hondsdol & Co.

Zo ontmoetten wij Tom & Mad Max, Kat & Roxy, Michaela & Stanley, Claire & Blue, Raymond & Pepsi en Edward & Coco.

Het Verhaal van Tom & Mad Max


Als het enigszins mogelijk is, zit Tom met zijn hond Mad Max op een stoel voor een koffiebar op Brick Lane in Londen. Dit is namelijk zijn oude buurtje, hij werkte er als timmerman en het gebouw huisvestte vroeger zijn stamkroeg. Inmiddels drinkt hij geen alcohol meer, alleen thee met melk, zoals het een echte Engelsman betaamt. Hij krijgt zijn thee gratis van de bar, zo gewend als ze zijn aan zijn verschijning. Mad Max ligt opgekruld naast Tom te slapen, met een zware ketting aan de muur vastgebonden en met een muilkorf om. Hij is een kruising Belgische bullmastiff en Duitse herder. Deze mix van rassen werd tijdens WO II ingezet om de concentratiekampen te bewaken. Na de oorlog werden de honden ingepikt door zigeuners, zo hadden ze onoverwinnelijke honden – die nergens bang voor zijn – en bleef de politie op afstand.

Max is in ieder geval ouder dan 12 jaar, maar Tom is na zijn 12e gestopt met tellen, omdat hij 13 een ongeluksgetal vindt. De muilkorf draagt Max omdat hij al twee keer een hond heeft doodgebeten, maar beide keren waren uit pure zelfverdediging, volgens Tom. Tom heeft Mad Max als pup gekregen van een stamkroeggenoot en hij heeft hem vernoemd naar de man die toen achter de bar stond. De aanvulling “Mad” kwam doordat hij een keer uit de kroeg rende, om achter politie te paard aan te gaan. Hij moet ze volgens Tom voor honden aangezien hebben, maar uiteraard was de politie 'not amused'.


We vinden het zo bijzonder om met Tom te praten, dat moet hij vast merken en hij gaat er echt voor zitten, alsof wij hem een podium bieden. Voordat we het door hebben gaat het allang niet meer over Mad Max, maar krijgen wij een klein inzicht in het leven van Tom.